Kościół parafialny Kościół parafialny - wnętrze Dom parafialny Figura Najświętszego Serca Pana Jezusa Krzykosy Kaplica Witowo Sulęcin Młodzikowo Most kolejowy nad rzeką Wartą

Lipiec

28

poniedziałek

Wiktor, Innocenty, Aida

 

Oświadczenie Zespołu Ekspertów ds. Bioetycznych Konferencji Episkopatu Polski

Oświadczenie Zespołu Ekspertów ds. Bioetycznych
Konferencji Episkopatu Polski
w sprawie klauzuli sumienia lekarza

W ostatnich tygodniach doszło do publicznego rozliczania lekarzy kierujących się sumieniem i odmawiających, z powołaniem się na nie, udziału w czynnościach nakierowanych na przerwanie ciąży. Uważając to za absolutnie niedopuszczalne w państwie demokratycznym, ufundowanym na obowiązującej Konstytucji RP, Zespół Ekspertów ds. Bioetycznych KEP chce wyraźnie zaznaczyć kilka najważniejszych wytycznych moralnych dla postępowania lekarza zgodnego z prawdziwym dobrem człowieka.
Wolność sumienia jest zasadą konstytucyjną i obejmuje swobodę przyjmowania określonego systemu aksjologicznego wraz z wiążącą się z nim hierarchią wartości. Zasadą jest zatem możliwość wstrzymania się od działań niezgodnych z sumieniem.
W prawie polskim nie istnieje prawo do aborcji. Przerwanie ciąży jest co do zasady zakazane, a dopuszczalność aborcji w pewnych sytuacjach jedynie wyłącza możliwość ponoszenia odpowiedzialności karnej i pozwala lekarzowi przeprowadzić zabieg, unikając kary.

Dodano wczoraj o 17:36 przez Kazimierz Tomalik
 

Czytaj więcej Skomentuj (0)
 
 

Oświadczenie Prezydium Konferencji Episkopatu Polski w sprawie klauzuli sumienia

KONFERENCJA EPISKOPATU POLSKI
Skwer Ks. Kard. S. Wyszyńskiego 6, 01-015 Warszawa, tel. +48(22) 53-04-800, 53-04-898
53-04-893, fax: +48(22) 83-80-967, e-mail: skep@episkopat.pl


Warszawa, dnia 16 lipca 2014 r.

OŚWIADCZENIE
PREZYDIUM KONFERENCJI EPISKOPATU POLSKI

Od pewnego czasu jesteśmy w Polsce uczestnikami publicznej debaty na temat klauzuli sumienia, a także odmowy aborcji nieuleczalnie chorego poczętego in vitro dziecka oraz konsekwencji prawnych wobec lekarza odmawiającego aborcji. W obliczu tej głośnej dyskusji warto przywołać kilka podstawowych zasad zawartych w nauczaniu św. Jana Pawła II. Należy to uczynić tym bardziej, że wielu przedstawicieli życia publicznego, zwłaszcza politycznego, wyrażało swój hołd dla Papieża.
Św. Jan Paweł II jednoznacznie potępił odbieranie życia niewinnej istocie ludzkiej poprzez aborcję: „oświadczam, że bezpośrednie przerwanie ciąży, to znaczy zamierzone jako cel czy jako środek, jest zawsze poważnym nieładem moralnym, gdyż jest dobrowolnym zabójstwem niewinnej istoty ludzkiej. [...] Żadna okoliczność, żaden cel, żadne prawo na świecie nigdy nie będą mogły uczynić godziwym aktu, który sam w sobie jest niegodziwy, ponieważ sprzeciwia się Prawu Bożemu, zapisanemu w sercu każdego człowieka, poznawalnemu przez sam rozum i głoszonemu przez Kościół” (EV 62).
W encyklice „Evangelium vitae”, Papież świadom obecności chrześcijan w świecie pluralistycznym, świadom autonomii państwa i Kościoła, świadom pluralizmu wartości – podkreślił dobitnie: „Nie ulega wątpliwości, że zadanie prawa cywilnego jest inne niż prawa moralnego, a zakres jego oddziaływania węższy. Jednak w żadnej dziedzinie życia prawo cywilne nie może zastąpić sumienia ani narzucać norm, które przekraczają jego kompetencje” (EV 71). Rozwijając tę myśl, skrytykował ustawy dopuszczające w jakichkolwiek okolicznościach odbieranie życia nienarodzonym: „Przerywanie ciąży i eutanazja są […] zbrodniami, których żadna ludzka ustawa nie może uznać za dopuszczalne. Ustawy, które to czynią, nie tylko nie są w żaden sposób wiążące dla sumienia, ale stawiają wręcz człowieka wobec poważnej i konkretnej powinności przeciwstawienia się im poprzez sprzeciw sumienia” (EV 73).

Dodano 19 lipca 2014 o 13:35 przez Kazimierz Tomalik
 

Czytaj więcej Skomentuj (0)
 
 

Uroczystość Naświętszego Ciała i Krwi Chrystusa - Boże Ciało - 19.VI.2014

Pamiątkę ustanowienia Najświętszego Sakramentu Kościół obchodzi w Wielki Czwartek. Jednak wówczas Chrystus rozpoczyna swoją mękę. Dlatego od XIII wieku Kościół obchodzi osobną uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa (zwaną potocznie Bożym Ciałem), aby za ten dar niezwykły Chrystusowi w odpowiednio uroczysty sposób podziękować.
Inicjatorką ustanowienia tego święta była św. Julianna z Cornillon (1192-1258). Kiedy była przeoryszą klasztoru augustianek w Mont Cornillon w pobliżu Liege, w roku 1245 została zaszczycona objawieniami, w których Chrystus żądał ustanowienia osobnego święta ku czci Najświętszej Eucharystii. Pan Jezus wyznaczył sobie nawet dzień uroczystości Bożego Ciała - czwartek po niedzieli Świętej Trójcy. Biskup Liege, Robert, po naradzie ze swoją kapitułą i po pilnym zbadaniu objawień, postanowił wypełnić życzenie Pana Jezusa. W roku 1246 odbyła się pierwsza procesja eucharystyczna.
Jednak w tym samym roku biskup Robert zmarł. Wyższe duchowieństwo miasta za namową teologów uznało krok zmarłego ordynariusza za przedwczesny, a wprowadzenie święta pod taką nazwą za wysoce niewłaściwe. Co więcej, omalże nie oskarżono św. Julianny o herezję. Karnie została przeniesiona z klasztoru w Mont Cornillon na prowincję (1247). Po interwencji archidiakona katedry w Liege, Jakuba, kardynał Hugo zlecił ponowne zbadanie sprawy i zatwierdził święto. W roku 1251 po raz drugi archidiakon Jakub poprowadził ulicami Liege procesję eucharystyczną. Pan Jezus hojnie wynagrodził za to gorliwego kapłana. Ten syn szewca z Troyes (Szampania) został wkrótce biskupem w Verdun, patriarchą Jerozolimy i ostatecznie papieżem (1261-1264). Panował jako Urban IV. On to w roku 1264 wprowadził w Rzymie uroczystość Bożego Ciała.

Dodano 18 czerwca 2014 o 14:20 przez Kazimierz Tomalik
 

Czytaj więcej Skomentuj (0)
 
 

Nawiedzenie parafii przez symbole Światowych Dni Młodzieży - Kraków 2016

PROGRAM NAWIEDZENIA PARAFII W SOLCU
PRZEZ KRZYŻ I IKONĘ MATKI BOŻEJ
SALUS POPULI ROMANI – WYBAWICIELKĘ LUDU RZYMSKIEGO –
SYMBOLE ŚWIATOWYCH DNI MŁODZIEŻY
7 – 9 CZERWCA 2014


7 CZERWCA – SOBOTA

1. 17:45 – WPROWADZENIE SYMBOLI DO KOŚCIOŁA
2. 18:00 – MSZA ŚW. Z WIGILII ZESŁANIA DUCHA ŚW.
3. 19:00 – 20:00 – PRÓBA GENERALNA PRZED BIERZMOWANIEM
4. 20:00 – 21:00 – ADORACJA NAJŚW. SAKRAMENTU I RÓŻANIEC
5. 21:00 – APEL MARYJNY
6. 21:30 – 22:30 – SPOWIEDŹ ŚW.


8 CZERWCA – NIEDZIELA – UR. ZESŁANIA DUCHA ŚW.

1. 8:00 – GODZINKI DO NMP
2. 8:30 – 12:30 – MSZE ŚW. NIEDZIELNE WG NORMALNEGO PORZĄDKU
3. 12:30 – MODLITWA ANIOŁ PAŃSKI I ADORACJA DZIECI
4. 15:00 – WITOWO – KORONKA DO MIŁOSIERDZIA BOŻEGO I DROGA KRZYŻOWA – początek od figury Matki Bożej
5. 16:00 – NABOŻEŃSTWO CZERWCOWE I NIESZPORY NIEDZIELNE
6. 19:00 – 20:00 – DROGA ŚWIATŁA – początek od cmentarza, ul. Środkowa, Główna, Kościelna
7. 20:00 – 21:00 – ADORACJA NAJŚW. SAKRAMENTU I RÓŻANIEC
8. 21:00 – APEL MARYJNY


9 CZERWCA – PONIEDZIAŁEK

1. 9:00 – GODZINKI DO NMP I SPOWIEDŹ ŚW.
2. 9:30 – MSZA ŚW. DLA CHORYCH I STARSZYCH Z UDZIELANIEM SAKR. NAMASZCZENIA CHORYCH
3. 15:00 – KORONKA DO MIŁOSIERDZIA BOŻEGO – DZIECI Z RODZICAMI
4. 17:00 – MSZA ŚW. Z UDZIELANIEM SAKRAMENTU BIERZMOWANIA
5. PO MSZY ŚW. PRZEKAZANIE SYMBOLI DO SULĘCINKA

Dodano 1 czerwca 2014 o 8:12 przez Kazimierz Tomalik
 

Skomentuj (0)
 
 

Fatima - Orędzie nadziei - 13 maja

autor: ks. dr Mirosław Tykfer

Na współczesnej mapie Europy Fatima jest miejscem niezwykłym. Zawiera w sobie prostotę i emanuje pięknem współczującej miłości Boga. To, co najbardziej mnie pociąga w tym sanktuarium, to przesłanie nadziei. Nawet gdybym przez grzech odszedł od Boga, stoi za mną modlitewna obecność Maryi i Kościoła.

Kto był w Fatmie, ten wie, jak wielką prostotą emanuje to święte miejsce. Zapewne to zasługa tych, którzy mądrze usunęli wszelkie zbędne ozdobniki i stragany, które okalały bazylikę i miejsce objawień. W miejsce niepotrzebnych dodatków wpisana jest czysta przestrzeń, zakończona nowoczesnym i bardzo gustownym kościołem, który stoi od niedawna na przeciwległej stronie placu. Pośrodku, obok wielkiego starego dębu, umieszczona jest niewielka kapliczka wskazująca na miejsce objawień. Jest ołtarz i postać Maryi, która towarzyszy każdej liturgii. Jednym słowem, twórcom architektury fatimskiego sanktuarium udało się stworzyć przestrzeń sakralną zbliżającą do samego źródła doświadczenia wiary ożywionego przez objawienia Matki Bożej. Nic nie zniekształca prostoty i żywej ekspresji obrazu, który nosimy w sobie po przeczytaniu historii spotkania pastuszków z Królową Nieba.

Dodano 10 maja 2014 o 23:55 przez Kazimierz Tomalik
 

Czytaj więcej Skomentuj (0)
 
 

Jan XXIII i Jan Paweł II ogłoszeni świętymi - 27.IV.2014

Jan XXIII i Jan Paweł II zostali ogłoszeni świętymi. W ustanowione przez papieża Polaka święto Miłosierdzia Bożego Franciszek kanonizował o godz. 10.15 w Watykanie swoich poprzedników.

"Na chwałę Świętej i Nierozdzielnej Trójcy, dla wywyższenia katolickiej wiary i wzrostu chrześcijańskiego życia, na mocy władzy naszego Pana Jezusa Chrystusa i świętych Apostołów Piotra i Pawła, a także Naszej, po uprzednim dojrzałym namyśle, po licznych modlitwach i za radą wielu naszych Braci w biskupstwie orzekamy i stwierdzamy, że błogosławieni Jan XXIII i Jan Paweł II są świętymi i wpisujemy ich do katalogu świętych, polecając, aby odbierali oni cześć jako święci w całym Kościele - powiedział papież wygłaszając formułę kanonizacyjną.

Na frontonie bazyliki św. Piotra znajdują się portrety, które były obecne podczas ich beatyfikacji, w 2000 - Jana XXIII i w 2011 - Jana Pawła II, który sporządzono na podstawie jednej z fotografii wykonanej przez polskiego fotoreportera Grzegorza Gałązki.

Dodano 27 kwietnia 2014 o 23:44 przez Kazimierz Tomalik
 

Czytaj więcej Skomentuj (0)
 
 

Co zmieniła Wielkanoc?

autor: George Weigel

Jedną z uderzających rzeczy w nowotestamentowej narracji dotyczącej Wielkanocy i okresu po niej jest to, że w dużej mierze opisuje ona konsternację. W kanonicznych Ewangeliach wczesny Kościół otwarcie przyznał, że minęło trochę czasu zanim pierwsi chrześcijanie pojęli czym właściwie było zmartwychwstanie i jak to wydarzenie wszystko zmieniło.
W książce In Roman Pilgrimage: The Station Churches (Basic Books) sięgam do spostrzeżeń anglikańskiego biblisty N. T. Wrighta i papieża Benedykta XVI, aby przyjrzeć się rozwojowi rozumienia przez pierwszych chrześcijan Wielkanocy i tego jak to wydarzenie rozsadziło ich sposób rozumienia historii i własnego w niej miejsca.
Co zatem zmieniło się po Wielkanocy?
Zmieniło się pojmowanie historii przez uczniów. Pierwsza wspólnota Jezusowa żyła w oczekiwaniu na „ostatnie dni” nawet wtedy, gdy Jezus przebywał wśród jej członków w czasie swojej publicznej działalności. Uczniowie sądzili jednak, że „ostatnie dni” oznaczają jakiś kończący historię kataklizm. Po zmartwychwstaniu powoli zaczęli rozumieć, że „dni ostatnie” rozpoczęły się wraz z Wielkanocą, choć historia trwa nadal. „Ostatnie dni” zaczęły istnieć i rozwijać się w czasie, a przez to zmieniła się cała struktura tego czasu.

Dodano 20 kwietnia 2014 o 23:38 przez Kazimierz Tomalik
 

Czytaj więcej Skomentuj (0)
 
 

Niedziela Palmowa Męki Pańskiej – 13.IV.2014

Niedziela Palmowa, nazywana również Niedzielą Męki Pańskiej, jest szóstą, ostatnią niedzielą Wielkiego Postu. Uroczystość ta, rozpoczynająca Wielki Tydzień, upamiętnia tryumfalny wjazd Chrystusa do Jerozolimy, który był witany przez tłum machający palmami lub gałązkami oliwnymi i wiwatujący: Błogosławiony, który przychodzi w imię Pana.

W takiej formie rozpoczęto przeżywanie święta palm w Jerozolimie w IV wieku. Stamtąd zwyczaj odbywania procesji z palmami rozprzestrzenił się w wielu Kościołach Wschodu, natomiast na Zachód dotarł bardzo powoli. W Rzymie w Sakramentarzu Gelazjańskim z VII wieku występuje podwójna nazwa tej niedzieli, co może oznaczać, że wierni wznoszą palmy, choć liturgia w żaden sposób nie wspomina o procesji. Natomiast pierwsze świadectwa takiej procesji znajdujemy w Galii, gdzie biskup Théodulphe d’Orleans skomponował hymn Gloria, laus śpiewany przez wszystkie wieki aż do dnia dzisiejszego po łacinie. W Rzymie zwyczaj procesji został wprowadzony w XI wieku, poprzedzając ją błogosławieństwem palm lub gałązek. W średniowieczu, w wielu miastach i wsiach, procesja z pobłogosławionymi gałązkami oliwnymi obierała trasę, która miała również inne znaczenie, bo wiodła na cmentarz otaczający kościół, gdzie wierni klękali przy grobach swoich bliskich, kapłan kropił mogiły wodą święconą, a wierni sadzili wiecznie zielony bukszpan – symbol nieśmiertelności, akcentując już nie tyle wjazd Jezusa do Jerozolimy, co ufność, że zmarli, wspierani naszymi modlitwami, trafią do niebieskiego Jeruzalem.

Dodano 12 kwietnia 2014 o 16:09 przez Kazimierz Tomalik
 

Czytaj więcej Skomentuj (0)
 
 

Św. Józef Oblubieniec Najświętszej Maryi Panny - 19 marca

W sprawie szczegółów życia św. Józefa musimy polegać na tym, co przekazały o nim Ewangelie. Poświęcają mu one łącznie 26 wierszy, a jego imię wymieniają 14 razy. Osobą św. Józefa zajmują się wprawdzie bardzo żywo także apokryfy: Protoewangelia Jakuba (z w. II), Ewangelia Pseudo-Mateusza (w. VI), Ewangelia Narodzenia Maryi (w. IX), Ewangelia Tomasza (w. II) i Historia Józefa Cieśli (w. IV), opowiadając o rodzinie Józefa, jego małżeństwie, pracy i śmierci; zbyt wiele w nich jednak legend, by można je było traktować poważnie. Niewiele mówią one także o latach dzieciństwa i wczesnej młodości Józefa.
Józef pochodził z rodu króla Dawida. Wykazuje to św. Mateusz w genealogii przodków św. Józefa. Genealogię przytacza również św. Łukasz. Ta jednak różni się zasadniczo od tej, którą nam przekazuje św. Mateusz. Już Julian Afrykański (w. III) wyraża zdanie, że jest to genealogia Najświętszej Maryi Panny. Św. Łukasz, który podał nam tak wiele szczegółów z Jej życia, mógł nam przekazać i Jej rodowód. Na mocy prawa lewiratu św. Józef mógł być synem Jakuba, a równocześnie adoptowanym synem Helego, noszącego także w tradycji chrześcijańskiej imię Joachima, który był ojcem Najświętszej Panny. Tak więc genealogia przytoczona przez św. Łukasza wyliczałaby przodków Maryi rzeczywistych, a odnośnie do Józefa - jego przodków zalegalizowanych. Taka jest dzisiaj opinia przyjęta przez wielu biblistów.

Dodano 18 marca 2014 o 23:04 przez Kazimierz Tomalik
 

Czytaj więcej Skomentuj (0)
 
 

Wielki Post

Wielki post, w protestantyzmie określany jako czas pasyjny – czas pokuty, przygotowujący do przeżycia najważniejszych dla chrześcijan, świąt wielkanocnych. W zachodniej tradycji liturgicznej obejmuje on okres liturgiczny od Środy Popielcowej do Wielkiego Czwartku. Tradycyjnie wielki post określany bywa jako czterdziestodniowy (łac. Quadragesima).

Geneza

W pierwszych wiekach wielki post obejmował tylko Wielki Piątek i Wielką Sobotę. W III wieku poszczono już cały tydzień, zaś na początku IV wieku, na pamiątkę czterdziestodniowego postu Jezusa na pustyni oraz czterdziestu lat wędrowania Izraelitów po ucieczce z Egiptu, został przedłużony do czterdziestu dni. Niedziele, jako dni świąteczne, nie były nigdy do niego wliczane.

Dodano 8 marca 2014 o 14:13 przez Kazimierz Tomalik
 

Czytaj więcej Skomentuj (0)
 
Strona 4 z 4

Copyright esolec.pl 2013©. Wszelkie prawa zastrzeżone.